Esperanton mi volas skribi.　Pri kio mi skribos?　Mi skribos pri la estonteco de la lingvo Esperanto.　Mi ne pensas, ke la lingvo estiĝos en la tre proksima estonto la internacia lingvo kiel la angla lingvo.　Tre, tre longantempon bezonas ĝis ĝi povos estiĝi internacia lingvo.　Ĉu la lingvo povas estiĝi internacia lingvo?　Jes, kompreneble.　Sed, mi pensas, ke tio postulas la longan tempon.　Kial?　Ĉar ĉiuj tiuj, kiuj apartenas al unu nacio aŭ du, estas tiel egoismaj, aŭ, egocentraj, ke ili volas siajn proprajn naciajn lingvojn esti la internacian lingvon per la homara komunikado en la mondo.　Sed, mi pensas, ke tutaj tiuj lingvoj estas naciaj kaj naturaj lingvoj.　Nur Esperanto estas la lingvo; nenacia, artefarita kaj nenatura.

　　　Estas vero, ke Esperanto estas artefarita de unu eŭropano, Zamenhof, tio signifas, ke Esperanto ne havas multon da spirito de azianoj.　Ĉu ekzistas la spiritoj de azianoj?　Jes!　Ili ekzistas ĉie en azio.　Ĉu ekzistas por la azianoj la unuiĝintaj spiritoj?　Ne!　Kompare kun ĉi tio, ekzistis la unuiĝintaj spiritoj eĉ en la 19-a jarcenta eŭropo.　Kaj nun ni estas en la 21-a jarcento kaj ni havas jam EURO-n kiel monmezurunuo kaj pli kaj pli grandan EC-n en eŭropo.　Tio signifas, ke en eŭropo ekzistas pli multe da unuiĝinteco ankaŭ en la 21-a jarcento ol en azio, kiel koreana Esperantisto S-ro Lee Chong -Jeong asertas (Esperanto en la 21-a jarcento).

　　　Ekzistas aliaj kialoj de mia lernado kaj ĝuo tion fari.　Estas tre, tre regula la gramatiko de Esperanto.　Nur 16 reguloj!!!　Vortofaradoj estas ankaŭ tre, tre regulaj.　Ekzistas multo da sufiksoj kaj prefiksoj.　Ankaŭ ili estas tre, tre regulaj, ktp.

　　　Tio estas la kaŭzo kial mi ĝuas la lernadon de Esperanto.

（2003. 6. 15.）

　

メール

トップ